Үлэмжийн чанар

Агаарын хэм, аадар бороо, аянга цахилгаан, хуй салхи...

Голын эргэ хавьцаа өнгө нь хувьсах цэцэгстэй хүмүүний хуурамч сэтгэлийг төсөөлөх ч хаашаа юм. Гэхдээ л цэцэгс надад худал хуурмаг зүйлийг ургуулан бодогдуулахад тусалдаг. Цэцэгт баярлав. Өнгө, гэрэл, үнэр танар нь зуныг ганц чимдэг байх. Зун надад олон удаа шартаж хэвтэх боломжийг өгдөгт нь тэгтлээ би их баярладаг байх.

Нар дэлхийг өршөөлгүй харгис гэрэлээрээ төөнөөд, шараад, хайраад шатаачих гээд. Хуй салхи дэгдэж үүлсийг хуурай газар зөөж авчираад аадар бороо оруулчих гээд. Хаа нэгтээ хөдөө хээр талд нэг тарвага хошгорч байгаад буудуулж үхээд ходоод баярлуулчих гээд. Өвс идэж мөрөөрөө явж байгаа хонийг амьдаар нь гэдэсийг нь хүүлж алаад хорхог хийж найралчих гээд. Махны дараа 100 грамм татчихвал амралт сайхан болчих гээд. Усанд чулуу мэт живэх над шиг хүн сэлээд сурчихвал загастай барьцаж далдаганачих гээд. Саам ууж ходоод гэдсэн дэхь хог хаягдалаа доод сүвээрээ гаргачихвал сайхан болчих гээд. Аянга цахилгаан цахилж газар дэлхийд амьдрах цэнэг өгчихөж байгаа юм шиг сэтгэчих гээд. Дэгээнд сэт шаагдсан амаараа ''амь авраач'' гэж хэлчих гээд загас тийчигнээд "алтан загас"-ны үлгэрт ах нь итгэхээ больсон гэж хэлэх шиг заналтай нь аргагүй шарж, чанаж идчих гээд. Хөдөө хээр тэнүүчлэхтэй зэрэгцэж овоо болгон дээр чулуу өргөж зам мөрөө засчих гээд. Гэрийн эрэгнэг хавьцаа хөхүүртэй айраг арааны шүлс гойжуулж ходоодонд исэлдсэн урвал явуулчих гээд.

Хурдан морь дэлхийн хөрсийг туурайгаараа зодож байгаа юм шиг харагдаж, хүчит бөхчүүд нь 9-ийн даваандаа "Очир ахаа миний бяр дуусчиж" гэж хэлэх эрхгүйгээр ач тач үзэлцээд, хөвчлөн татсан нумнаас тийрэлтэт пуужин эх газраас тасарч байгаа мэт сум нь үсэрч гараад... Яа яа яа зун цаг сайхааааан...